Skip to main content

Nightmare of JPEPA on Philippine Economy

Tila walang hangganan ang pang-aapi ng administrasyon ni Ginang Arroyo sa mahihirap at maliliit na mamamayan ng Pilipinas. Pagkatapos papasukin ang mga minero dito sa bansa, ang pagpapasipsip sa langis ng bansa sa mga dayuhan at ibigay ang karapatan sa pagkuha sa isla ng Spratly, heto at pinabilis sa Senado ang pagpirma sa Japan-Philippines Economic Partnership Agreement (JPEPA) na halatang pumapabor lamang sa bansang minsang nagpahirap sa atin at kumitil ng napakaraming buhay noong Ikalawang Pandaigdigang Digmaan, at sa botong 16 laban sa 4 ay naipasa ang pinangangambahang batas na siyang papatay sa ekonomiya ng bansa at pagpabor sa Japan. Hindi pa ba siya natuto sa free trade na dinala ng GATT-WTO sa atin ng rinatipikahan ng Senado noong 1994, at senadora na siya ng panahong iyon?

Samantala, ang 16 senador na pumirma sa JPEPA ay sina Mar Roxas, Edgardo Angara, Rodolfo Biazon, Alan Peter Cayetano, Miriam Defensor Santiago, Jinggo Estrada, Juan Ponce Enrile, Gregorio Honasan, Panfilo Lacson, Loren Legarda, Bong Revilla, Miguel Zubiri, Manuel Villar Jr., at Lito Lapid. Ang apat na na di pumirma ay sina Aquilino Pimentel Jr, Jamby Madrigal, Francis Escudero, at Noynoy Aquino.

ANO BA ANG JPEPA?
Ito ay kasuduan ng Japan at Pilipinas na naglalayong madagdagan ang pamumuhunan at oportunidad sa pagitan nila sa pamamagitan ng Free Trade Agreement (FTA) o pinasimpleng pagtanggal ng trariffs sa lahat ng produktong papasok sa pagitan ng bawat bansa.

Lingid sa kaalaman ng marami, ito’y nagsimula ng niluluto pa noong 2002 kung saan si Ginang Arroyo ay bumisita sa Japan at naging pormal ang negosasyon nila ng dating Punong Ministro Jonichiro Koizumi ng Japan noong November 2004.

SAKOP NG JPEPA
Importasyon
Kung sakaling mapirmahan na ni Ginang Arroyo ang naturang kasunduan, mas madali na sa bawat bansa na ipasok ang kanilang produkto ng walang agam-agam, ng walang taripang maipapatong na siyang nagpapamahal sa isang imported na bilihin. Siguradong dadagsain ang ating merkado ng gawang Japan at maitutulad sa mga produkto ng China na naghahari sa mga pamilihan. Dahil sa nangyaring pagdagsa ng gawang China maraming pagawaan dito sa Pilipinas ang nagsara dahil hindi nakayanan ang sobrang baba ng presyong imported.

Eksportasyon
Hindi makakatiyak ang mga produktong Pilipinas na ganun na lang kadali na makapasok sa merkado ng Japan kahit na may JPEPA dahil sa sobrang higpit ng kanilang batayan. Para sa isang banyagang gustong pumasok sa Japan ay napakahirap at napakamahal ito lalo na pagdating sa distribusyon dahil masyadong sarado ito at dinodomina lang ng mga distributor, mga wholesaler at retailer. Sa kanila ka lang pwedeng makipag-ugnayan. Sa ngayon tanging malalaking kumpanya lang ang nakakapasok dun gaya ng Dole Philippines at mga Farm dito sa Pilipinas na pag-aari pa rin ng mga Hapon.

Kalikasan

Sa ilalim ng JPEPA, pinapayagan ang mga basura at patapon ng gamit ng mga Hapon na makapasok sa Pilipinas ng walang buwis, saklaw nito ang mga nakakalason, mapanganib at nakakamatay na basura. Pero sabi ng gobyerno, hindi daw ito pwede dahil ipinagbabawal daw ito ayon sa RA 6969 o “Toxic Substance and Hazardous and Nuclear Waste Control Act of 1990” pero ang sabi naman ng ibang grupo ng mga abugado, binura na ng JPEPA ang nasabing batas kung sakaling ito’y mapirmahan.

Noong July 1992, may nahuling nakapasok sa Pier ng Manila na 122 na 40-footer container galing Japan. Idineklara itong mga basurang papel na pwedeng pang gamitin ulit pero noong buksan tumambad ang basurang laman na galing sa mga ospital sa Japan. At noong November 2006, nagprotesta ang mga magsasaka ng Brgy. Sapang sa Ternate, Cavite dahil doon daw pinagawa ng gobyerno ang 84 ektaryang landfill na tatanggap sa basurang manggagaling sa Japan.

Filipino Propesyunal
Pati ang mga caregiver at nars ay hindi rin ligtas sa JPEPA, isinama kasi sa kasunduan ang pagpasok ng mga ito sa Japan. Bago sila makapagtrabaho doon, kailangan pa nilang maipasa ulit ang Japan Nursing Examination bago sila mabigyan ng lisensiya kahit nakapasa na sila ng Philippine Licensure Exam. Bibigyan sila ng tatlong pagkakataon sa loob ng tatlong taon para maipasa ito. Kailangan din nilang alamin ang wikang Nihonggo. At higit sa lahat, mas mababa ang kanilang sahod kaysa sa Nars na Hapon. Pinakamababa rin sila kung ikumpara sa sahod ng nasa US, UK, Middle East at Europa.

Eto ang magiging kasuklamsuklam na pamana ni Ginang Arroyo sa atin na mamamayang Filipino pag-alis niya sa trono kung aalis nga siya talaga.

Eto ang mga listahan ng mga papasok sa Pilipinas na basura ng Japan.



Post a Comment

Popular posts from this blog

Language Extinction

Hindi lang ang mga likas yaman at hayop ang nanganganib na mawawala sa mga susunod na araw kundi pati ang mga wikang ginagamit ng mga tao. Nanganganib na mawala dahil sa paubos ang kanilang lahi at ang kanilang original na ginagamit na salita ay nagbabago o naiimpluwensiyahan ng ibang wika.

May 6, 809 na lengguahe ang buong mundo at 100-150 nito ay matatagpuan sa Pilipinas. 32 nito ay mga Agta (ayta, atta, ati, ata, dumagat, ita, negrito, baluga, arta, ) na may iba-ibang klase depende kung saan sila matatagpuan o kung anong grupo sila nabibilang. 16 nito ay nakatira sa sakop ng Sierra Madre. Lahat ng ito ay nanganganib na mawala.

Sa ngayon ang Ayta-Tayabas( Matatagpuan sa Tayabas, Quezon), Agta-Dicamay (Dicamay River, Jones, Isabela) at Katabaga (Bondoc) ang pinakakritikal sa lahat dahil wala ng rekord kung nabubuhay pa sila. Ikinokonsidera na rin kasi itong patay na wika.

Susunod sa listahan ang Agta-Isarog (Bundok Isarog ng Naga) , Agta-Villa Viciosa na matatagpuan sa Abra at ngayon na…

The Undying Customs of Ibanag

Ang Pagmamano ay isa sa mga namamatay na kaugalian ng mga Filipino. Kumukupas habang dumadaan ang panahon at naging pang-seasonal na lang ito tuwing pasko kung saan ang inaanak ay humihingi ng aginaldo sa kanyang ninong/ninang at bago siya bigyan syempre nagmamano muna.

Sa mga Ibanag, ang pagmamano ay buhay na buhay pa hanggang ngayon. Ito’y paggalang nila sa mga nakakatanda tuwing darating ang isang nakakabata galing sa bakasyon o nawalay ng mahabang oras sa loob ng isang araw.

Ako bilang isang anak ng Ibanag (nanay ko), namulat ako sa mga ugaling kaistriktohan ng aking lolo. Ang pagmamano ay dapat ginagawa at ang di pagsunod nito’y kabastusan para sa kanila. Sisitahin ka o papagalitan.

Ang paghikab habang kumakain ay kinokonsiderang hindi paggalang sa mga nakaharap sa kainan at ganun din sa mga pagkaing nakasalang sa mesa. May kaukulang kaparusahan ito. Pwedeng papaluhurin ka sa munggong nakakalat sa sahig o sa asin na nakalagay sa bilao.

Ang pag-offer ng kape sa mga nangapit-bahay …

Baina ken Buneng

Ganganin nalikaw amin ni Nana Merced ti amin a suli ti balay. Di met laengen sumangpet ni Tata Carias.      Agmaysa orasen a binay-anna a nakatakkub ti pinggan iti lamisaan. Itay pay a nagsebo ti digo ti lauya a baka a nagrigrigatanna nga iniwa iti kutsilio ta awan ti natadem a buneng ti lakayna. Ti laeng lalat a baina ti nakitana a nakabitin iti ngatuen ti kasuoran.

Alikumkumenna koma ti pinggan idi maiwalin ti abbong ti ridaw a kumamang iti sala manipud iti kosina. Ni Tata Carias ti naikuadro. Awanan timek a simrek. Narusanger ti suot daytoy ta tanda ti dina panagsukat iti dua aldaw. Simmango iti lamisaan ket imparabawna ti buneng. Nakigtot ni Nana Merced idi maitupak daytoy iti rabaw ti lamisaan. Uray la naglagto ti tinidor ken kutsara. Namarkaan ti nasilap a buneng iti nagkiggang a dara.

"Mabisinkan? Innak laeng idadang diay sida." Timmalikod ti baket.

Agsubli koma ti baket a mapan mangala iti malukong idi magaw-at ti punguapunguanna. Agpukkaw koma nga agpaarayat ni Nan…